^Back To Top

تصاویر تصادفی

013.jpg

آمار سایت

37509
امروزامروز158
دیروزدیروز735
این هفتهاین هفته3783
این ماهاین ماه4497
آمار کلآمار کل37509
3.94.129.211

آخرین مطالب

پربازدید ترین مطالب

فرم ورود

پایه هفتم

زکریای رازی نوشتن زندگینامه به روش پرسش و پاسخ

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

زکریای رازی نوشتن زندگینامه به روش پرسش و پاسخ

دانلود کنید

لینک دانلود

فرمت فایل دانلود اندازه فایل تعداد صفحات نوع فایل ردیف
zip 237KB 2

word

pdf

فایلها ویرایش شده و آماده پرینت هستند

1

 

 

 

 

 

 

 

نوشتن زندگینامه به روش پرسش و پاسخ     زکریای رازی

1 – کی و کجا به دنیا آمد و پدر و مادرش چه کسانی هستند؟

به‌گفته ابوریحان بیرونی وی در شعبان سال ۲۵۱ هجری (۸۶۵ میلادی) در ری زاده شد و دوران کودکی و نوجوانی و جوانی‌اش در این شهر گذشت. نام وی محمد و نام پدرش زکریا و کنیه‌اش ابوبکر است. هر چند ابوبکر نام است و کنیه استفاده نمی‌شود. مورخان شرقی در کتاب‌هایشان او را محمد بن زکریای رازی خوانده‌اند، اما اروپاییان و مورخان غربی از او به نام‌های رازس Rhazes=razes و الرازی Al-Razi در کتاب‌های خود یاد کرده‌اند.

2 – روزگار و دوره تاریخی اش را توضیح دهید.

چنین شهرت دارد که در جوانی عود می‌نواخته و گاهی شعر می‌سروده‌است. بعدها به زرگری و سپس به کیمیاگری روی آورد. وی در سنین بالا علم طب را آموخت. بیرونی معتقد است او در ابتدا به کیمیا اشتغال داشته و پس از آنکه در این راه چشمش بر اثر کار زیاد با مواد تند و تیزبو آسیب دید، برای درمان چشم به پزشکی روی آورد. در کتاب‌های مورخان اسلامی آمده‌است که رازی طب را در بیمارستان بغداد آموخته‌است. در آن زمان، بغداد مرکز بزرگ علمی دوران و جانشین دانشگاه جندی‌شاپور بوده‌است و رازی برای آموختن علم به بغداد سفر کرد و مدتی نامعلوم در آن‌جا اقامت گزید و به تحصیل علم پرداخت و سپس ریاست بیمارستان «معتضدی» را برعهده گرفت. پس از مرگ معتضد، خلیفه عباسی، به ری بازگشت و عهده‌دار ریاست بیمارستان ری شد و تا پایان عمر در این شهر به درمان بیماران مشغول بود. رازی در آخر عمرش نابینا شد، درباره علت نابینا شدن او روایت‌های مختلفی وجود دارد؛ بیرونی سبب کوری رازی را کار مداوم با مواد شیمیایی چون بخار جیوه می‌داند.

3 – آثار او را نام ببرید.

درمورد آثار رازی در لغت‌نامهٔ دهخدا آمده‌است: ابن‌الندیم در کتاب «الفهرست» خود تعداد آثار رازی را یک‌صدوشصت‌وهفت و ابوریحان بیرونی در کتاب فهرست کتب کتاب در ریاضیات و نجوم، ۷ کتاب در تفسیر و تلخیص و اختصار کتب فلسفی یا طبی دیگران، ۱۷ کتاب در علوم فلسفی و تخمینی، ۶ کتاب در در مافوق الطبیعه، ۱۴ کتاب در الهیات، ۲۲ کتاب در کیمیا، ۲ کتاب در کفریات، ۱۰ کتاب در فنون مختلف که جمعاً بالغ بر یک‌صدوهشتادوچهار مجلد می‌شود و ابن اصیبعه در عیون الانباء فی طبقات الاطباء دویست‌وسی‌وهشت کتاب از برای رازی برمی‌شمارد. محمود نجم‌آبادی استاد دانشگاه تهران کتابی به عنوان «مولفات و مصنفات ابوبکر محمدبن زکریای رازی» نوشته‌است که در سال ۱۳۳۹ به‌وسیله انتشارات دانشگاه تهران چاپ شده‌است در این کتاب فهرست‌های ارائه شده توسط ابن الندیم و ابوریحان بیرونی و قفطی و ابن اصیبعه با یک‌دیگر تطبیق داده شده‌است و در مجموع دویست‌وهفتادویک کتاب و رساله و مقاله فهرست شده‌است.الحاوی • الکناش المنصوری • المرشد • من لایحضره الطبیب • کتاب الجدری و الحصبه • دفع مضار الاغذیه • الابدال و …

4 – شاگردان و استادان او را نام ببرید.

استادان

مورخان طب و فلسفه در قدیم به تفاریق استادان رازی را سه تن یاد کرده‌اند: ابن ربن طبری: زکریا در طب شاگرد وی بوده‌است. ابوزید بلخی: حکیم زکریای رازی در فلسفه شاگرد وی بوده‌است. ابوالعباس محمد بن نیشابوری: استاد محمد بن زکریا رازی در حکمت مادی (ماتریالیستم) یا گیتی‌شناسی بوده‌است

شاگردان

درباره استادان و پیش‌کسوت‌های رازی میان کارشناسان و تاریخ‌نویسان اتفاق نظر وجود ندارد. گروهی او را شاگرد علی بن ربن طبری و ابوزید بلخی می‌دانند اما عده‌ای دیگر بنا بر شواهد و دلایلی این موضوع را رد می‌کنند. ناصرخسرو در زادالمسافرین صفحه ۹۸ از شخصی به نام ایرانشهری به‌عنوان «استاد و مقدم» محمد زکریا نام می‌برد اما هیچ نشانی از این شخص به‌دست نیامده‌است. از این نام‌ها به عنوان شاگردان رازی یاد شده‌است: یحیی بن عدی، ابوالقاسم مقانعی، ابن قارن رازی، ابوغانم طبیب، یوسف بن یعقوب، محمد بن یونس و ابوالحسن طبری.

 

5 – اگر نویسنده باشد نمونه ای از آثار مشهور او را بنویسید.  

کتاب الحاوی

المقدمة

الحمد لله الواحد القهار العزيز الغفّار وصلواته على محمد عبد و نبيه المختار و على آله الطيبين الطاهرين

من عترته الأخيار و سلامه هذا كتاب ألفه أبو بكر محمدبن زكريا الرازي المتطبب في طب جمع فيه الأمراض

الكائنة في بدن الإنسان ومعالجاتها وسماه الحاوي أنه يحتوي على جميع الكتب وأقاويل القدماء الفضلاء من أهل

هذه الصناعة وقد بدء بذكر ذلك من رأس الإنسان و ما ينزله من الأمراض فيه و منه قوله

الباب الألأول : وعسر الحس وبطلالانه والالاختلالاج وجمل أمر علل الحسس والحركة

{J1B1P والألأشياءالمضادد ة بالعصب وعلالاجالرأس والمالنخوليا

المقالة الأولى : الأعضاء الآلمة

قال ينبغي أن تكون عالماً بالعصب الذي يأتي إلى كل واحد من الأعضاء وما منها عصب الحس وما منها

عصب الحركة فالعصب الذي ينبث في الجلد يحس والذي يكون منه الوتر يحرّك وفعل العصب يبطل إ ما ببتره

البتة في العرض أو رضةٍ أو سدةٍ أو لورمٍ يحدث فيه أو لبردٍ شديدٍ يصيبه إلا أن الورم والسدة والبرد قد يمكن أن

يرجع فعله إذا ارتفعت علله وإن حدث في نصف العصب عرضا قطع استرخت الأعضاء التي في تلك الناحية وإن

شق العصب بالطول لم ينل الأعضاء ضرر البتة فاق صد أبداً عند بطلان حس عضوٍ أو حركةٍ إلى أصل العصب الجائي

إليها فإن كان قد برد فأسخنه بالأضمدة وإن كان قد ورم فاجعل عليه المحلّلة وإن كان قد قطع فلا حيلة فيه .

وقد يعرض الفالج في عضوٍ واحد مثل العارض في عضل اليدين أو المثانة إما بسبب ضربةٍ تقع

عليه وإما البردٍ شديدٍ يصيبه وقد يعرض للعضل الذي على الشرج وذلك كثير من جلوس الإنسان على

حجرٍ باردٍ شديد البرد أو قيام في الماء البارد فيخرج منه البول والبراز بلا إرادة وكثير ممن يسقط من موضعٍ عالٍ

على ظهره أو يضرب عليه فينالهم حصر البول والغايط لأن الأمعاء والمثانة تدفع ما فيها بقوة العضل لي جالينوس قد ذكر في هذه المقالة أنه ليس للمثانة عضل يقبضها دائماً يدفع البول بقوةٍ طبيعيةٍ وإنما لها على فمها عضل

يمسك البول وهذا قوله أيضاً إنما يكون خروج البول من الأصحاء بأن يمسك العضلة المتطوفة على فم المثانة عن

فعلها وتفعل ال مثانة فعلها وفعل المثانة فعل يكون بالطبع لا بالإرادة بل بالقوة الدافعة الطبيعية التي تدفع كلَّ ما

6 – معاصرین وی را نام برده و ارتباط او را با دانشمند یا شاعر معرفی شده بنویسید. مورخان طب و فلسفه در قدیم به تفاریق استادان رازی را سه تن یاد کرده‌اند: ابن ربن طبری: زکریا در طب شاگرد وی بوده‌است. ابوزید بلخی: حکیم زکریای رازی در فلسفه شاگرد وی بوده‌است. ابوالعباس محمد بن نیشابوری: استاد محمد بن زکریا رازی در حکمت مادی (ماتریالیستم) یا گیتی‌شناسی بوده‌است.درباره استادان و پیش‌کسوت‌های رازی میان کارشناسان و تاریخ‌نویسان اتفاق نظر وجود ندارد. گروهی او را شاگرد علی بن ربن طبری و ابوزید بلخی می‌دانند اما عده‌ای دیگر بنا بر شواهد و دلایلی این موضوع را رد می‌کنند. ناصرخسرو در زادالمسافرین صفحه ۹۸ از شخصی به نام ایرانشهری به‌عنوان «استاد و مقدم» محمد زکریا نام می‌برد اما هیچ نشانی از این شخص به‌دست نیامده‌است. از این نام‌ها به عنوان شاگردان رازی یاد شده‌است: یحیی بن عدی، ابوالقاسم مقانعی، ابن قارن رازی، ابوغانم طبیب، یوسف بن یعقوب، محمد بن یونس و ابوالحسن طبری.

7 – کی ، کجا و چگونه درگذشت و آرامگاهش کجاست؟ مهم‌ترین سند تاریخی دربارهٔ تولد و مرگ رازی کتاب فهرست کتب رازی نوشتهٔ ابوریحان بیرونی است. در این کتاب، تولد رازی در ماه شعبان ۲۵۱ (قمری) ه‍.ق (سپتامبر ۸۶۵ م) و مرگ او در پنجم شعبان ۳۱۳ ه‍.ق (۳۱ اکتبر ۹۲۵ م) ثبت شده‌است. ضمناً «در این رساله ابوریحان علاوه بر آن‌که صریحاً تاریخ تولد و وفات رازی را متذکر شده، مدت عمر او را به سال قمری شصت‌ودو سال و پنج روز و به شمسی شصت سال و دو ماه و یک روز به‌طور دقیق آورده‌است.»